Bugün, yalnızca Türkiye’nin, Kürdistan’ın anasını değil, tüm dünyaya kayıplar mücadelesini yayan, adalet arayan direnişçi anamızı, yoldaşımızı kaybettik.
Emine Ocak’ın oğlu Hasan Ocak’ın 1995’te gözaltında faşist devlet tarafından kaybedilmesinin ardından, bir annenin yasını değil, uluslararası adalet mücadelesini yürüten ana oldu.
Emine Ana, Cumartesi Anneleri’nin 28 yıllık direnişinde, yalnızca Türkiye’deki kayıpların değil, Kürdistan coğrafyasında faşist Türk sömürgeci devletin zorla kaybettiği devrimci, yurtseverlerin annesi oldu. Amed’den Dersim’e, İstanbul’dan Ankara’ya uzanan bu topraklarda, faşist devlet şiddetiyle, işkencesiyle kaybedilen her evlat için “Nerede?” diye sordu. Onun mücadelesi, Kürt halkının faili meçhullerle yüzleşme çabasıyla birleşti, kolektif bir hafıza direnişine dönüştü.
Kayıplar mücadelesi sınırları aştı. Emine Ocak’ın Galatasaray Meydanı’ndaki oturma eylemleri, Arjantin’deki Plaza de Mayo Anneleri’nin beyaz başörtülü direnişiyle akraba oldu. Nasıl ki Arjantinli anneler diktatörlüğün kayıplarını sorduysa, Emine Ana da Türkiye’nin faşist, sömürgeci, kontrgerillacı devlet geleneğini sorguladı. Komünist, devrimci olan oğlu Hasan Ocak’ı ve tüm kayıpların hesabını sordu. Her iki mücadelede, devlet terörüne karşı kadınların direngenliğini dünyaya hatırlattı.
Bugün, Filistin’de kayıp yakınlarının çığlığından Sri Lanka’da gözaltında kaybedilenlerin ailelerine ve şimdi de Suriye’de HTŞ gibi katil, cihatçıların kaçırdığı kayıplara kadar uzanan bu ortak kavganın önemli bir halkasını yitirdik.
Emine Ocak’ın bıraktığı mirası “Kayıplarımızı unutmayacağız, failleri yargılatacağız! çağrısındaki, eylemciliği, kararlılığı oldu.
Emine Ana’nın feryadı, tüm dünyadaki kayıpların bulunması için adalet arayışçılarının sesinde yankılanacak! Onu asla unutmayacağız!
Sosyalist Kadınlar Birliği (SKB) Avrupa
