Faşist şeflik rejiminin sendikalist, yasalcı, reformist kesimler sayesinde 1 Mayıs’ı politik bakımından etkisizleştirme; onu öfkesiz bir tören, enerji boşaltmadan öteye geçmeyen “akıllı, uslu” bir gösteri sınırlarına hapsetme planı işe yaramadı. 1 Mayıs, faşist ablukanın kırılıp dağıtılması arzusunu, bu konuda öncü kararlılığa sahip ve birleştirici bir iradeye duyulan ihtiyacı ve toplamda politik taleplerin öne çıkışını kılavuz bırakarak sınıf mücadelesi tarihindeki yerini aldı.

1 Mayıs’ın, işçi sınıfının ve ezilenlerin mücadele cephaneliğine, deney hazinesine eklediği derslerin bazıları şunlardı:

1) Kitlelerin özlemlerini, taleplerini ve fiili meşru mücadele hakkını rehber alan Taksim 1 Mayıs İnisiyatifi, bir dizi parti ve grubun Taksim iradesini güçlendirdi; Taksim’in özgürleştirilmesi hedefini kitlelerin yeni kesimlerine yaydı. İnisiyatif’in öncülüğünde geliştirilen İstanbul 1 Mayıs pratiği, aynı zamanda 2027’de tüm yasaklı 1 Mayıs meydanlarının özgürleştirilmesi için start verdi.

2) Taksim yönelimi içinde oldukları halde, 1 Mayıs İnisiyatifi’ne katılmaktan kaçınan parti ve grupların tutumunun amaçla uyumlu olmadığı, ikna edici bir yön taşımadığı görüldü. Antifaşist kolektif hedefler (çıkarlar) yerine dar çıkarları esas alan bu parti ve gruplar Taksim muharebesinin çok daha planlı, etkili biçimde yürütülme imkanını zayıflattılar.

3) Kitlelerin sorunları, talepleri, özlemleri temelindeki mücadelenin faşist şeflik rejiminin terörü ve keyfiliklerinin gerektirdiği taktiklerle yürütülüp yürütülemeyeceği etrafındaki saflaşma 1 Mayıs’ta yeni bir görünüm kazandı. DİSK’in öncülük ettiği “dörtlü ittifak” bile, faşist yasaların dahi uygulanmadığı siyasi koşullarda yasal, izinli, barışçı hattın dışına çıkılmaması çizgisinin 1 Mayıs 2026’da Kadıköy’ü anlamsızlaştırdığını inkar edemeyecek duruma geldi.

4) 20 Temmuz 2015’ten sonra sınır tanımaz hale gelen faşist terör ve ablukayı; yığınların faşist teröre ve korkuya dayalı olarak susturulması stratejisinin faşizme kazandırdığı mevzileri; günümüzde “terörsüz Türkiye” adı altında ulusal demokratik mücadeleyi tasfiye ve “demokrasisiz Türkiye” hedefinin yarattığı tehlikeleri; kitlelerin kendini dayatan iktisadi ve toplumsal talepleri karşısındaki faşist küstahlığı 1 Mayıs’ın gündemi görmeyen sendikalist, yasalcı zihniyet İstanbul ve İzmir 1 Mayıs’larını faşist şeflik rejimini rahatsız etmeyecek bir kutlama olarak düzenlemekle yetinmedi, onları CHP’nin propaganda kürsüsüne çevirdi.

5) Bakur’da, DEM Parti ulusal demokratik hareketin çağrılarına uygun bir yönelim sergilemede; en geniş kitleyi 1 Mayıs meydanlarına taşımada; 1 Mayıs’ı sömürgeci yağma nedeniyle Türkiye’ye kıyasla birkaç kat ağırlaşan yoksulluğa öfkenin, ulusal demokratik taleplerin ve genel siyasi istemlerin kürsüsüne dönüştürmede; faşist inkarcı sömürgeciliğe kitle baskısını artırmada anlamlı bir pratik örgütleyemedi.

6) İstanbul’da Taksim 1 Mayıs İnisiyatifi’nin öncülüğünde gelişen 1 Mayıs Alanını özgürleştirme hedefi etrafında faşist şeflik rejimini geriletme, öncü kuvvetlerden başlayarak mevcut siyasi koşullarda kitleleri daha etkili mücadelelere hazırlama taktiğinin siyasi ve psikolojik sonuçları; İzmir’de devrimci, antifaşist, antisömürgeci kitlenin işçi sınıfının demokratik hakları ve ulusal demokratik talepler karşısında gerici tutumuyla öne çıkan büyükşehir belediye başkanının konuşmacı olarak kürsüye çıkarılmasını protesto etmesi ve alanı terk etmesi DİSK’in liderliğindeki “dörtlü”nün “1 Mayıs mührü bizdedir”, “etliye sütlüye karışmayan 1 Mayıs yeterlidir” tavrını sürdürme saltanatının sonuna geldiğini gösterdi.

7) Şovenist Güler-Okuyan TKP’sinin Kartal meydanında Kadıköy’e alternatif olma planı 1 Mayıs tarafından ciddiye alınmadı. TKP, İstanbul’da siyasi olarak 1 Mayıs tablosuna giremedi.

8) Taksim 1 Mayıs alanının özgürleştirilmesi muharebesi, faşist şeflik rejiminin “demokratikleşme” demagojilerini darbeledi ve tutuklama-adli kontrol saldırganlığında taviz vermesine yol açtı. 1 Mayıs öncesi rehin alınan devrimcilerin, antifaşistlerin mahkemeye çıkarılan 23 kişilik ilk grubuna yönelik tutuklama ve ev hapsi furyasının ardından, yine 23 kişiden oluşan ikinci grubu ve 1 Mayıs günü gözaltına alınan yüzlerce işçiyi, genci, kadını, LGBTİ+’yı mahkemeye bile sevk etmeden bırakmak zorunda kaldı.

9) 3 Şubat 2026’da geniş çapta bir tutuklama saldırısına uğrayan devrimci sosyalistlerin, yeni bedellere hazır olarak 1 Mayıs hazırlık sürecinde ve başta Taksim muharebesi olmak üzere 1 Mayıs’ta Türkiye ve Kuzey Kürdistan’da 15 alanda “buradayız, direniyoruz, savaşıyoruz” mesajı vermeleri ideolojik-siyasi tasfiyecilik kuşatmasına boyun eğmeyen devrimci parti ve örgütleri fiziki olarak ezip dağıtma planıyla hareket eden faşist şeflik rejimine verilmiş kolektif devrimci bir cevap oldu.

YENİ DÖNEMİN DEVRİMCİ VE ANTİFAŞİST GÜÇLERİN ÖNÜNE KOYDUĞU GÖREVLER

Devrimci ve antifaşist partiler, gruplar zayıflıklarla mücadeleyi ihmal etmeksizin 1 Mayıs kazanımlarının üzerinde yükselerek, siyasi bakımdan önemli gelişmelere sahne olacağı gözler önünde olan önümüzdeki birkaç ayın görevlerine odaklanma, 1 Mayıs kazanımlarını yeni bir düzeye taşıma sorumluluğuyla karşı karşıyalar.

‘71 devrimci atılımın önderleri ve temel kadroları olarak İbrahim, Deniz, Yusuf, Hüseyin, Sinan, Kadir ve Alpaslan yoldaşların; PKK tarihinde özel bir yeri olan Haki Karer başta olmak üzere tüm Mayıs ölümsüzlerinin anma eylemleri,

Süregiden işçi direnişlerinin başarısı için yeni çalışmalar, 15-16 Haziran’ın böyle bir perspektifle ele alınması,

Gezi-Haziran Onur ve Özürlük ayaklanması anma ve gelecek için ayaklanma dersleri,

Kürt ulusal demokratik taleplerinin-haklarının yükseltilmesi,

Gülistan Doku ve Rojin Kabaiş şahsında erkek egemen devletin ve erkek cinsi mensuplarının kadınlara karşı işlediği suçların hesabının sorulması, Gülistan’ın cansız bedenlerinin bulunması, uğurlanması,

LGBTİ+ bireylere ve örgütlerine yönelecek siyasi saldırılara tavır alınması,

ABD-İsrail ittifakının İran ve Lübnan’da yürüttüğü faşist, soyguncu, soykırımcı savaşa; Filistin’i esir haline getirme planına karşı mücadelenin sürdürülmesi yolundan,

Halklarımızın en geniş kesimlerinin harekete geçirilerek NATO toplantısının kuşatılması; Suruç katliamının yıldönümü eylem ve etkinlikleri somutunda faşist şeflik rejiminin DAİŞ’le iş birliği içinde giriştiği katliamlarının hesabının sorulması için mücadeleyi yükseltelim; 1 Mayıs dersleri ve kazanımları üzerinde birleşik savaşımı birkaç adım ileriye taşıyalım.