Atılım Paris
Fransa’nın başkenti Paris’te Afro kuaför salonlarında çalışan göçmen işçilerin direnişi, işçi sınıfı mücadelesinin son yıllardaki en önemli kazanımlarından biri olarak tarihe geçti.
Paris’te kuaför işçileri uzun çalışma saatleri, gasp edilen ücretler, sigortasız çalışma ve insanlık dışı koşullara karşı ayağa kalkarak örgütlü mücadeleyle patronları geri adım atmaya zorladı.
Mücadelenin merkezi, Strasbourg Bulvarı üzerindeki “57 Boulevard de Strasbourg” adlı Afro kuaför salonuydu. Çoğu oturumsuz göçmen olan kadın işçiler, 2014 yılının Mayıs ayında greve çıktı. İşçiler; günde 12-14 saate varan mesailere rağmen düşük ücretlerle çalıştırılıyor, kimi zaman haftalarca maaş alamıyor, patron baskısı ve tehdit altında tutuluyordu.
Patronların sömürü düzenine karşı salonu işgal ederek direnişe başlayan işçiler, CGT sendikasının desteğiyle mücadeleyi büyüttü. Grev kısa sürede Fransa’daki göçmen işçilerin sembol direnişlerinden biri haline geldi. Dayanışma ağları kuruldu, feminist örgütler, sendikalar ve sol hareketler direnişe destek verdi.
Aylar süren kararlı mücadelenin ardından işçiler önemli kazanımlar elde etti. 2015 yılı içinde birçok işçi oturum izni aldı; patronlar ise mahkeme önüne çıkarıldı. Sonraki yıllarda görülen davalarda Fransız yargısı, ilk kez bu dosyada “emek sömürüsü yoluyla insan ticareti” suçunu tanıdı. Patronlar hapis ve para cezalarına çarptırıldı; gasp edilen ücretlerin ödenmesine hükmedildi.
Bu direniş, kağıtsız göçmen işçilerin görünmez olmadığını; örgütlü mücadeleyle patronların ve devletin baskısının geri püskürtülebileceğini gösterdi. Parisli kuaför işçilerinin zaferi, bugün hâlâ Fransa’daki göçmen emekçiler için bir mücadele sembolü olarak anılıyor.
