Bu yıl emperyalist devletlerin bir araya geldiği G-7 Zirvesi, Fransa’nın ev sahipliğinde 15-17 Haziran 2026 tarihleri arasında Évian kentinde gerçekleştirilecek. Zirveye G-7 üyesi devletler; ABD, Kanada, İngiltere, Fransa, Almanya, İtalya ve Japonya gibi uluslararası sermayenin çıkarlarını koruyan ve emperyalist hiyerarşiyi yeniden üreten mekanizmanın asli unsurlarının yanı sıra Avrupa Birliği temsilcileri de katılacak.
Kapitalist sistemin içinde bulunduğu çok boyutlu krizlerin gölgesinde toplanan zirve özellikle 1970’li yıllardan itibaren emperyalist ülkelerin ekonomik ve siyasal eşgüdümünü sağlamak amacıyla ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda G-7, yalnızca devletler arası bir diplomasi platformu değil, aynı zamanda sermaye sınıfının ortak çıkarlarının siyasal düzlemde ifade edildiği bir yapı olarak görülebilir.
Bu yılki zirvenin gündeminde enerji güvenliği, tedarik zincirleri, yapay zeka teknolojileri, askeri harcamalar, ticaret savaşları ve jeopolitik rekabetin öne çıkması beklenirken, bu başlıkların her biri, gerçekte emperyalistlerin kâr oranlarını koruma ve her bakımdan üstünlüklerini sürdürme çabalarının farklı görünümleridir.
Son yıllarda emperyalist bloklar arasındaki rekabeti derinleşirken, özellikle Çin’in yükselen ekonomisi ve Rusya ile başta ABD olmak üzere NATO ülkeleri ile arasındaki gerilimler, G-7’nin ‘güvenlik’ politikalarını belirleyen temel unsurlar arasında yer almaktadır. G-7 ittifakı temelde iki soruna odaklanacaktır. Birincisi, kendi aralarındaki çelişkilerin hangi boyuta ulaşacağı, ikincisi ise Rusya ve Çin ile olan çatışmaların nasıl bir seyir izleyeceği. G-7 zirvesi bir nevi kendi geleceğini tartışırken aynı zamanda emperyalist çatışmaların ne düzeyde saçaklanacağını da gösterecektir.
Elbette ki zirvede savunulacak askeri iş birlikleri ve silahlanma politikaları, halkların güvenliğinden çok sermaye düzeninin güvenliğini hedeflemektedir. Dünya genelinde milyonlarca insan yoksulluk, işsizlik ve iklim krizinin sonuçlarıyla mücadele ederken, askeri bütçelere ayrılan kaynakların büyümesi kapitalist sistemin önceliklerini açık biçimde ortaya koymaktadır.
Bu nedenle zirvede alınacak ekonomik kararlar, işçi ve emekçilerin ihtiyaçlarından çok sermayedarların beklentilerine yanıt verecektir. Enflasyonla mücadele, mali disiplin veya yatırım güvenliği gibi ortaya saçılan kavramlar, esasen işçi ve emekçilerin haklarının gasp edilerek daha fazla sınırlandırılması ve sosyal harcamaların kısılması politikalarıyla birlikte gündeme gelmektedir.
Bugün bu kan emici zorbalara karşı mücadele ilan etmek; onların ezilen halklara ve uluslara yönelik saldırganlığına, kışkırtıcılığına karşı durmak ertelenemez bir görevdir. Emperyalistler daha şimdiden halkların öfkesinden ve direnişinden korkmaktadır. Fransa ile İsviçre arasındaki sınır bölgesinde polis-asker yığdırılarak önlemleri artırılmakta; protesto eylemleri engellenmek istenmekte, kitlelerin bölgeye ulaşımı yoğun kontroller ve sınır kapatmalarıyla zorlaştırılmaktadır.
Filistin’den Lübnan’a, İran’dan Venezuela ve Küba’ya ve dünyanın pek çok bölgesinde emperyalistler çıkarları için savaşlar yürütüyor, halkları kana buluyor. Doğayı tahrip ediyor ve insanlığı yoksulluğa ve açlığa sürüklüyor.
14 Haziran Pazar günü Cenevre’de G-7 emperyalist zirvesine karşı işçi ve emekçiler, kadınlar ve gençler ezilen halkların ve ulusların öfkesini kuşanarak bir araya gelecekler. 14 Haziran Kadın Grevi’nin isyanını yüklenen kadınlar Cenevre’yi mesken eyleyecekler. Antiemperyalistlerin enternasyonal mücadelesini birlikte büyütmenin bir olanağı olan bu an da Cenevre’de yapılacak büyük kitlesel protestoya katılmak, bu vahşi sömürü ve savaş makinalarına karşı mücadelenin büyütülmesi bakımından önemlidir.
Emperyalistler ezilenlerin öfkesinden korkuyor. Gelin bu korkuyu büyütelim.
* Atılım Gazetesinin Avrupa Eki’nin (atilimavrupa1994@gmail.com) 11 Haziran 2026 tarihli Perspektif köşesi
