Almanya Başbakanı Angela Merkel’in Türkiye ve Rusya’nın da çabalarıyla gerçekleştirmeyi planladığı Libya Konferansı Berlin’de başladı. Konferansın amacı, Libya’da kalıcı ateşkesi ve barışı sağlamak.
Almanya Başbakanı Angela Merkel’in arabuluculuk ettiği 11 ülke lideri, uluslararası örgütler ve Libya’daki tarafların katılımıyla gerçekleşen Libya Konferansı Berlin’de başladı.
Konferans öncesi Almanya’da bugüne kadar 5 ön hazırlık toplantısı düzenlendi. Merkel, hazırlıkların ardından Türkiye, Rusya, ABD, İngiltere, Fransa, Çin, Birleşik Arap Emirlikleri, Kongo, İtalya, Mısır, Cezayir olmak üzere 11 ülkenin devlet ve hükümet başkanlarına konferans için davet gönderdi.
KONFERANSA 13 İSİM KATILIYOR
Konferansa Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, İngiltere Başbakanı Boris Johnson, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Mısır Cumhurbaşkanı Abdulfettah es-Sisi, AB Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen, İtalya Başbakanı Giuseppe Conte, Kongo Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Felix Tshisekedi, Cezayir Cumhurbaşkanı Abdulmecid Tebbun, BM’nin Libya Temsilcisi Ghassan Salame ile Afrika Birliği ve Arap Ligi temsilcileri katılıyor.
Çin’den Çin Komünist Partisi (ÇKP) Dışişleri Çalışma Komitesi Ofisi Başkanı Yang Cieçı’nın da katılım sağladığı konferansta Birleşik Arap Emirlikleri’ni (BAE) Dışişleri Bakanı Abdullah bin Zayid Al Nahyan temsil ediyor.
SERRAC VE HAFTER AYRI AYRI DİNLENECEK
BM tarafından tanınan Ulusal Mutabakat Hükümeti (UMH) Başbakanı Fayiz es-Serrac ve Tobruk merkezli Temsilciler Meclisi’ni destekleyen Libya Ulusal Ordusu (LUO) Komutanı Halife Hafter konferansta yer alıyor. Serrac ve Hafter’in konferans sırasında ayrı ayrı salona alınarak dinlenileceği belirtiliyor.
TARAFLAR NE TALEP EDİYOR
Ulusal Mutabakat Hükümeti silah desteğinin durdurulması, Libya’nın meşru hükümetinin tanınması, Libya’nın enerji kaynaklarının yabancı ülkelere verilmemesi ve Hafter milislerinin meşru hükümete karşı illegal bir savaşın neticesinde ele geçirilen topraklardan çekilmesini istiyor.
Hafter tarafının talepleri ise UMH kontrolündeki Libya Merkez Bankasının yönetimine Hafter güçlerinin dahil edilmesi, ateşkes anlaşması durumunda UMH’ye bağlı milislerin silahsızlandırılması, Hafter’e bağlı silahlı milislerin Trablus’da konuşlandırılması ve muhtemel bir siyasi çözüm sonucunda Hafter’in silah gücüyle sağladığı toprak kazanımları ile direkt orantılı olarak siyasi güç elde etmesi olarak sıralanıyor.
