Yunanistan hükümeti Covid-19 salgını karşısında kamuoyuna “Evinizde kalın”, “Bireyler arasında yeterli mesafeyi koruyun”, “Kişisel hijyene dikkat edilmeli” çağrıları yapıyor fakat kamplarda kalan mülteciler için bu çağrıları gerçekleştirmek koşullar nedeniyle neredeyse imkansız.
Hükümetin kampları boşaltmak ya da insani koşulları sağlamak yerine sadece çağrı yapmak ve kısıtlayıcı önlemleri almakla yetindiği ülkede 100 binin üzerinde mülteci bulunuyor.
Ülkedeki mülteci kamplarından biri de Lavrio Kampı. Türkiye, Suriye, Irak ve İranlı yaklaşık 500 Kürt mültecinin yaşadığı Lavrio kampı, otonom bir kamp olması ‘gerekçesiyle’ ne Sağlık Bakanlığı ne de Kızılhaç tarafından destekleniyor.
Salgına rağmen Sağlık Bakanlığı ve Kızılhaç virüse karşı korunmanın yolları konusunda kampta yaşayanlara bilgilendirmede bulunmadı, önlemler için destek sunmadı. Bu sebeple mülteciler hiçbir destek olmadan kendi önlemlerini kendileri almak ve ihtiyaçlarını kendileri karşılamak durumunda.
1980’li yılların başında açılan Lavrio Kampı o tarihten bu yana binlerce Kürt ve Türkiyeli politik sürgüne ev sahipliği yapıyor. Türkiye’nin politik sebeplerle yıllardır hedefinde olan ve kapatılması için girişimlerde bulunduğu kampa 2017 yılında Yunanistan Kızılhaçı’nın sosyal yardımları da kesilmiş durumda.
BM ve Kızılhaç’ın hiçbir yardım vermediği kamp şu an tam otonom olarak işliyor. Kamp, kampta yaşayan mülteciler tarafından belirlenen meclisle yönetiliyor. İhtiyaçlar ise kampta yaşayan mültecilerin oluşturduğu komün ve uluslararası gönüllülerin dayanışması ile karşılanıyor.
Ülkede Corona virüsü vakalarının görülmesinin ardından Kamp Meclisi virüse karşı kendi önlemlerini almaya başladı. İlk olarak kampta güvenlik, hijyen ve sağlık komiteleri oluşturuldu ya da önceden var olan bu komiteler güçlendirildi.
Kampta ortak kullanılan duş sayısı arttırıldı. Eskiden 200-300 kişinin ortak kullanımında olan duşlar kısıtlı imkanlara rağmen yeniden düzenlenerek 30-40 kişinin kullanacağı şekle getirildi. Kampın giriş kapısına lavabo konuldu ve dışarı girip çıkan her kişinin elini yıkaması ve dezenfektanla temizlemesi şartı getirildi.
Kamp Meclisi eczane ve marketlerde dezenfektan bulamayınca komünün kısıtlı bütçesine rağmen temizlik malzemeleri aldı ve bunlarla kendi dezenfektanlarını üretip sprey şişelerde tüm odalara ve ortak kullanım alanlarına koydu. Kampa dışarıdan gelen misafirler için ise maske takma zorunluluğu getirildi. Ayrıca dayanışma sayesinde elde edilen maddi imkanlar kullanılarak iki adet uzaktan ateş ölçer alındı. Bu ateş ölçerlerle kampa gelen misafirlerin ateşleri de kontrol ediliyor.
Kampın bir odası da dezenfekte edilerek karantina odasına dönüştürüldü. Bir vakadan şüphe duyulması durumunda bu 5 yataklı oda karantina için ilk merkez olacak. Kampta yaşayan mülteciler eczanelerde maske kalmadığı için bu ihtiyaçlarını karşılayamadı. Kampta yaşayanlar için maske ihtiyacı ise yine dayanışma sayesinde karşılanıyor. Kendisi de politik bir mülteci olan terzi Erdal Şahin, kampta kalanların maske ihtiyaçlarını gidermek için maske dikti.
Kampta yaklaşık 60 kadın yaşıyor. Kadınlar virüs salgınının başlamasından bu yana kendi komünlerini yeniden düzenledi. Kampta kurulan güvenlik, temizlik ve sağlık komitelerinde etkin rol alan kadınlar, günlük olarak hem bu çalışmaların içinde yer alıyor hem de çalışmaları denetliyor.
Karantina nedeniyle kampta giriş çıkışlar kısıtlandığı için kadınlar kamp içerisinde günlük yaşamı da yeniden örgütlemeye başladı. Kadınlar her sabah kahvaltıdan sonra gruplar halinde temizlik komününün oda, koridor ve bahçe temizliğine katılıyor. Kadınlar günün belirli saatlerini kitap okuma saati olarak belirledi. Ayrıca gün içinde gündem takibi yapan kadınlar gündeme dair gelişmeleri de belirli saatlerde bir araya gelerek birbirlerine aktarıyor. Ayrıca kurulan whatsap grubu üzerinden ülkede virüs salgınına ilişkin gelişmeler paylaşılıyor.
